PAS berjaya ‘gamekan’ Muhyiddin: Bermula dengan krisis Hamzah hingga ke perceraian

Keputusan PAS memutuskan hubungan kerjasama politik dengan Bersatu bukan sekadar menandakan berakhirnya satu pakatan yang pernah menjadi tunjang Perikatan Nasional (PN), malah menutup satu episod panjang yang menyaksikan pengaruh Muhyiddin Yassin semakin terhakis sehingga dipaksa melepaskan jawatan sebagai Pengerusi PN.

Jika diteliti kronologi peristiwa sejak penghujung 2025, PAS boleh dianggap sebagai pihak yang paling banyak meraih keuntungan politik daripada krisis dalaman Bersatu, manakala Muhyiddin dan partinya pula menjadi pihak yang paling banyak kehilangan kedudukan.

Segalanya bermula apabila Bersatu berdepan pergolakan dalaman yang menyaksikan kem Muhyiddin bertembung dengan kumpulan yang dikaitkan dengan Hamzah Zainudin.

Ketika tekanan terhadap kepimpinan Muhyiddin semakin memuncak, PAS mengambil pendekatan yang dilihat lebih mesra kepada Hamzah berbanding menyokong kepimpinan Presiden Bersatu itu.

Walaupun PAS tidak pernah secara terbuka menolak Muhyiddin, beberapa perkembangan politik ketika itu menunjukkan parti tersebut semakin selesa bekerjasama dengan kelompok yang mempunyai hubungan rapat dengan Hamzah.

Dalam keadaan Bersatu bergelut dengan konflik dalaman, Muhyiddin mengambil langkah mengejutkan apabila mengumumkan peletakan jawatan sebagai Pengerusi PN pada penghujung 2025.

Tindakan itu dilihat sebagai usaha diplomatik untuk meredakan ketegangan dalam gabungan dan mengelakkan perpecahan lebih besar.

Namun apa yang berlaku selepas itu memperlihatkan PAS muncul sebagai pemenang utama.

Jawatan Pengerusi PN yang sebelum ini menjadi simbol dominasi Bersatu dalam gabungan berkenaan diserahkan kepada Ahmad Samsuri Mokhtar daripada PAS.

Pelantikan itu mengubah keseimbangan kuasa dalam PN buat kali pertama sejak gabungan tersebut ditubuhkan.

Muhyiddin dipercayai berharap langkah berkompromi itu mampu mengukuhkan hubungan antara PAS dan Bersatu, namun perkembangan seterusnya menunjukkan keadaan bergerak ke arah yang berbeza.

Apabila Hamzah akhirnya dipecat daripada Bersatu, PAS dilihat tidak menunjukkan sokongan kepada keputusan kepimpinan parti itu.

Sebaliknya, parti berkenaan terus mengambil pendekatan yang dilihat lebih lunak terhadap Hamzah dan penyokongnya.

Keadaan itu menyebabkan Bersatu semakin terasing dalam PN walaupun parti tersebut merupakan pengasas utama gabungan berkenaan.

Lebih menarik, setiap kali berlaku pertikaian antara kem Muhyiddin dan kem Hamzah, PAS dilihat berada dalam kedudukan yang memberi kelebihan kepada Hamzah. Secara tidak langsung, keadaan itu melemahkan lagi kedudukan Muhyiddin serta kepimpinan Bersatu.

Akhirnya, krisis yang bermula sebagai pertikaian dalaman Bersatu berkembang menjadi konflik antara dua parti utama dalam PN.

Hubungan yang pada asalnya dibina atas kepentingan politik bersama semakin retak apabila PAS dan Bersatu gagal mencari titik persefahaman mengenai hala tuju gabungan.

Kemuncaknya berlaku apabila PAS mengumumkan keputusan untuk memutuskan kerjasama politik dengan Bersatu, sekali gus menutup tirai hubungan yang pernah membawa kedua-dua parti ke puncak kuasa selepas Pilihan Raya Umum ke-15.

Daripada perspektif politik, PAS jelas berjaya memanfaatkan setiap perkembangan yang berlaku dalam Bersatu untuk memperkukuhkan kedudukannya sendiri.

Daripada perpecahan dalaman Bersatu, sokongan tidak langsung terhadap kem Hamzah, pengambilalihan jawatan Pengerusi PN, sehinggalah keputusan memutuskan hubungan dengan Bersatu, PAS muncul sebagai pemain politik yang berjaya menjatuhkan rakan sendiri.

Muhyiddin pula akhirnya menyaksikan gabungan yang pernah diterajuinya beralih ke tangan parti lain sebelum hubungan antara kedua-dua pihak berakhir dengan perceraian politik yang sukar dijangka ketika PN mula dibentuk beberapa tahun lalu.